Δάφνος
Η Βουστινίτσα
 

wpe7.jpg (98844 bytes)

Ο Δάφνος, στο Βάθος τα Βαρδούσια

 

Εάν θέλετε να γράψετε στο βιβλίο επισκεπτών πατήστε εδώ
Εάν θέλετε να συνεχίσετε την περιήγησή σας πατήστε εδώ

 

Τα λιβάδια

wpe7.jpg (17584 bytes)

wpe7.jpg (26553 bytes)
wpe2B.jpg (25303 bytes) wpe2C.jpg (19611 bytes)

Τα Βουστινισιώτικα λιβάδια

Η Τοποθεσία " Τα Μάρμαρα"

wpe2F.jpg (36975 bytes)

wpe30.jpg (33451 bytes)

Εξόρυξη μαρμάρου από την Αλεξανδρινή εποχή

Ημικατεργασνένα κομμάτια μαρμάρου

Η μαρτυρία του Δάσκαλου

Θέα από το Δάφνο

Σούρουπο. Κάθομαι στην πλακόστρωτη αυλή του Ξενώνα και κοιτάζω αντίκρυ το Δάφνο.
Χωριό πανέμορφο, πνιγμένο στο πράσινο κι από πάνω ο Όχτος.
Πιο πέρα ο Ελατιάς.
Το μάτι περιφέρεται στον ορεινό όγκο του Αϊ - Λια, στ' Απαγορευμένο,
στον Αϊ - Γιώργη, ως την Κυριακόρραχη.
Χωμένος στην αγκαλιά των Βαρδουσίων ο Δάφνος με τα πέτρινα σπίτια ,
βρίσκεται σε υψόμετρο 950m περίπου, με μακραίωνη ιστορία.
Η Αγάπη των Δαφναίων αποτυπωμένη σε κάθε γωνιά του χωριού,
στην Πλατεία, στα δρομάκια, στα γεφύρια, τις βρύσες...
  Το κείμενο είναι ένα μικρό απόσπασμα από την εισήγηση
του Δάσκαλου Ιωάννη Θάνου στο
Ζ' Αναπτυξιακό Συνέδριο της Ομοσπονδίας ΒΔ/Δωρίδας.

Τις φωτογραφίες έδωσε η Μαρία Λουκοπούλου Παττίχη

Εάν θέλετε να γράψετε στο βιβλίο επισκεπτών πατήστε εδώ
Εάν θέλετε να συνεχίσετε την περιήγησή σας πατήστε εδώ

 

Η ΒΡΥΣΗ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ
(Τραγωγία της Βορειοδυτικής Δωρίδας)

Αν θέλετε ακούστε με. Μη πάτε ποτέ στο χωριό σας αν έχει εγκαταλειφθεί τελείως από τους
κατοίκους του, όπως δυστυχώς τα περισσότερα ορεινά χωριά. Προ παντός μη πάτε
χειμώνα. Θα σας πιάσει πανικός.
Το έπαθα εγώ ο καϋμένος, όταν Φεβρουάριο μήνα πήγα αναγκαστικά στο χωριό μου.
Ξαγναντεύοντας δεν είδα ούτε ένα τζάκι να καπνίζει. Μπαίνοντας μέσα, νεκρική σιγή.
Ούτε φωνή ανθρώπου, ούτε το γκάρισμα του γαϊδάρου, το βέλασμα μιας γίδας,
το γαύγισμα ενός σκύλου, το λάλημα ενός κόκορα, το πέταγμα ενός πουλιού,
λες καί το χωριό ήταν στοιχειωμένο και τα κλαριά κι αυτά γυμνά γδαρμένα.
Προχωρώντας στα σοκάκια νόμιζα ότι από στιγμή σε στιγμή θα δώ να βγαίνουν φαντάσματα.
Μάλιστα σα να άκουσα κάτι σαν απόκοσμες φωνές, που λες
πως έρχονταν απ' τον κάτω κόσμο που έλεγαν :
- Βρε καλώς τον. Πως από δώ;. Τι γίνατε μωρέ σεις; που στα τσακίδια φύγατε και πήγατε;.
Που είναι ο κόσμος, που είναι τα πράματα (ζωντανά);. Έτσι σας αφήσαμε εμείς το χωριό;
- Και Ποιοί είστε σεις, τόλμησα να πώ.
- Είμαστε οι γερόντοι, οι πατεράδες σας, οι παπούδες πάπου-προσπάπου.
- Και τι θέλετε σεις οι αποθαμένοι.
- Τίποτα, βγήκαμε απ' τα κιβούρια μας και κάνουμε βόλτες γύρω στα σπίτια
αφού εσείς τα παρατήσατε και φύγατε.
Στέγνωσε το στώμα μου απ' το φόβο και πήγα στη βρύση μου με τα θεόρατα πλατάνια
να πιω νερό. Και τι βλέπω. Γύρω γύρω στα πεζούλια κάθονταν ... λύκοι !
- Εϊ, φεύγα από δώ, η βρύση τώρα είναι δική μας. Το Αύγουστο άμα θες έλα, είπαν.
-Μα εγώ ξέρω ότι εδώ είναι η βρύση του Λάκου, έτσι τη λέγαμε.
- Όχι τώρα είναι η βύση των Λύκων, είπαν και ούρλιαξαν.
Δόξα τω Θεώ είπα. Είναι και αυτό κάτι. Άκουσα μια φωνή.

Το συγκλονιστικό αυτό διήγημα είναι παρμένο από το ομώνυμο βιβλίο διηγημάτων
του Νουτσουμπριώτη συγγραφέα
Γιώργου Παπαϊωάννου.
Μέσα από τις λιτές, δωρικές θα έλεγε κανείς, γραμμές του
ξεπηδάει όλη η τραγωδία των χωριών της Βορειοδυτικής Φωκίδας.
Δεκατρία χωριά του Δήμου Βαρδουσίων: 2500 εγγεγραμμένοι.
Μόνιμοι κάτοικοι όχι περισσότεροι από 100 !.

***

Για κάθε πρόσθετη πληροφορία αλλά και καταθέσεις στοιχείων
Λαογραφικού χαρακτήρα, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας στις παρακάτω Διευθύνσεις και τηλέφωνα :

031-831985, 031-891865

e-mail : miltos@uom.gr

M. Αδαμόπυλος
Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Εγνατία 156
ΤΚ 54006
Θεσσαλονίκη

Home Guestbook Συνέχεια