Οι Διχωρίτες

Στη σελίδα αυτή καταχωρούνται Βιογραφικά
και άλλα στοιχεία με τη συγκατάθεση των ενδιαφερομένων

Εάν θέλετε να γράψετε στο βιβλίο επισκεπτών πατήστε εδώ


Άνθρωποι του καθημερινού μόχθου και της βιοπάλης
που στο πέρασμά τους άφησαν ίχνη γιατί είχαν κάτι να πουν,
αυτά τα ίχνη, εμείς οι νεότεροι, έχουμε καθήκον να τα περισώσουμε

Καραφίνας Βασίλης

 

image6.JPG (421398 bytes)

1942
Ο Γάμος έγινε στην Κωστάρτσα
Βασίλης - Παρασκευή

 

image7.JPG (430007 bytes)

Την ίδια μέρα με τους στενούς συγγενείς

 

image2.JPG (711155 bytes) image3.JPG (599544 bytes) image5.JPG (420905 bytes)
Η Καθημερινή ζωή του κυρ' Βασίλη στο Χωριό

 

image4.JPG (509978 bytes)

Στα 97 Θαλερός, Δραστήριος, Ακατάβλητος

 

Ένα μικρό Βιογραφικό γραμμένο από τον ίδιο τον κυρ' Βασίλη
με τη σεμνότητα και την αξιοπρέπεια που τον διακρίνει.

***

Γεννήθηκα το 1906
από τον Αθανάσιο και την Ευφροσύνη Καραφίνα.
Ο πατέρας μου ήταν γεωργός και μελισσοκόμος.
Η μητέρα μου ασχολείτο με τα οικιακά και τις γεωργικές εργασίες.
Η οικογένειά μου αποτελείτο από 10 παιδιά,
Το Γιώργο, τη Μαρία, τη Δημητρούλα, τον Ιωάννη, τη Ζαχαρούλα, τον Ευάγγελο, τον Νικόλαο, την Αγγελική,  την Αθηνά και εμένα.

Ο πατέρας μου διετέλεσε πρόεδρος του Χωριού για αρκετά  χρόνια.
Το έτος 1942 παντρεύτηκα με την Παρασκευή Παπαγεωργίου του Γεωργίου
από το Κάτω Χωριό με την οποία απόκτησα 3 παιδιά,
τη Μαρία, το Θανάση και το Νίκο. Έχω 4 εγγόνια
Έφυγα από το Χωριό το 1918 σε ηλικία 12 ετών και πήγα στη Αθήνα.
Έλαβα μέρος στον πόλεμο της Αλβανίας και έφτασα μέχρι την Κορυτσά
Δούλεψα σε διάφορα επαγγέλματα.
Τα περισσότερα χρόνια μέχρι που πήρα σύνταξη δούλευα σε βυρσοδεψείο
στην περιοχή του Βοτανικού όπου είχα δικό μου σπίτι.
Συνταξιοδοτήθηκα το 1966.

  ***

Μια ανέκδοτη ιστορία απ' την καθημερινή ζωή στο χωριό
χαρακτηριστική της ιδιοσυγκρασίας και της φιλοσοφίας του ανθρώπου.


Πριν από μερικά χρόνια όταν Πρόεδρος της Κοινότητας Διχωρίου ήταν ο συγχωρεμένος
ο Δήμος Αλούπης, τη μικρή μας Κοινότητα ταλάνιζε το πρόβλημα που και σήμερα ακόμη χρονίζει,
το πρόβλημα της παραβίασης της απαγορευμένης ζώνης από τους κτηνοτρόφους του χωριού μας.
Ο πρόεδρος είχε ζητήσει από τους χωριανούς επιστολές διαμαρτυρίας. Στο κάλεσμά του ανταποκρίθηκαν
οι χωριανοί Αδαμόπουλος Μιλτιάδης, Αναστασάκης Ιάκωβος, Κουτσόπουλος Κώστας και άλλοι.
Επειδή ο καιρός περνούσε και το Κοινοτικό Συμβούλιο δεν προέβαινε στις απαιτούμενες ενέργειες
για τη δίωξη των υπευθύνων, πολλές συζητήσεις γίνονταν στην πλατεία και στο μαγαζί.
Σε μια τέτοια συζήτηση προκλήθηκε ο Πρόεδρος να δικαιολογήσει γιατί παρά τη στήριξη των
συγχωριανών δεν προχώρησε στην εφαρμογή των αποφάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου.
Η απάντηση του προέδρου ήταν ότι στα πλαίσια γενικότερων εκτιμήσεων δεν ήταν δυνατόν να προχωρήσει
στη δίωξη των υπευθύνων γιατί πέραν των άλλων με τους συγκεκριμένους κτηνοτρόφους
τον συνδέουν συγγενικοί δεσμοί, αν όμως από κάποιο χωριανό υποβληθεί μήνυση
τότε θα προσέλθει και αυτός ως μάρτυρας κατηγορίας.
Τότε ακρίβώς ήταν που κυρ' Βασίλης πήρε το λόγο και σε ήρεμο τόνο απάντησε στον Πρόεδρο :
<< Πρίν από πολλά χρόνια ο Πατέρας μου ήταν Πρόεδρος του Χωριού.
Υπήρχε και τότε η απόφαση για την απαγορευμένη ζώνη,
ο αδελφός του όμως, κτηνοτρόφως κι αυτός, αδιαφορούσε για τις αποφάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου.
Ο Πρόεδρος τότε άσκησε δίωξη εναντίον του και τον έστειλε στο Δικαστήριο όπου καταδικάστηκε !


Αυτός είναι ο Βασίλης Καραφίνας ένας απλός, συνετός, ακέραιος, άνθρωπος
του καθημερινού μόχθου, σοφός από την εμπειρία του.

Εάν θέλετε να γράψετε στο Βιβλίο Επισκεπτών πατείστε εδώ
Εάν θέλετε να γράψετε στο Βιβλίο Επισκεπτώνπατείστε εδώ


 

Επιστροφή