Βαρδούσια Διχώρι
Καθημερινές ιστορίες
 

Εάν θέλετε να γράψετε στο βιβλίο επισκεπτών πατήστε εδώ
Εάν θέλετε να συνεχίσετε την περιήγησή σας πατήστε εδώ

Στη σελίδα αυτή θα αναρτώνται
παλαιές και νέες φωτογραφίες συνδεδεμένες με την ιστορία και τους θρύλους του χωριού μας
όπως και εικόνες από τις σύγχρονες δραστηριότητες των συγχωριανών μας
και της Βωμιαίας περιοχής γενικότερα.

e-mail : miltos@uom.gr

Το Κάτω Χωριό
μια Φθινοπωρινή ημέρα.

Το Κάτω Χωριό

Το Κάτω Χωριό είναι η τοποθεσία που στα πολύ παλιά χρόνια εγκαταστάθηκαν
οι Νομάδες πρόγονοί μας που δημιούργησαν την Κωστάρτσα.
Ο ναός της Αγίας Παρασκευής φέρει εντοιχισμένη πλάκα με χρονολογία το Έτος 1748.
Ο Ναός στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν το Κρυφό Σχολειό, όπου ο Παπάς - Δάσκαλος
δίδαξε στους προγόνους μας την Ιστορία μας και τη Γλώσσα.

Θέα προς τα Βαρδούσια

Διχώρι, ένα παράθυρο ανοιχτό στη Λιακάδα...

***
Εκδρομές κοντά στο Χωριό

Εκδρομή 1η

 

wpe2C.jpg (16321 bytes)

Ημερήσια εκδρομή στην κορυφή του Βουνού της Κωστάρτσας, στο Νεραϊδάλωνο.
Υψόμετρο 2375 μ
Αναχώρηση από την πλατεία του Χωριού με το χάραμα, στις 4 πμ και άφιξη στο Νεραϊδάλωνο στις 9 πμ περίπου.
Η διαδρομή ακολουθεί τον αμαξιτό δρόμο μέχρι τον Άι-Λια, μετά από πορεία μιας ώρας περίπου.
(Άλλοτε, πριν από τη
βάναυση επέμβαση της μπουλντόζας, ήταν ένα μαγευτικό μονοπάτι.)
Στη συνέχεια από τον Άι-Λια και το
"εξωραϊσμένο Βελούχι" και υστερα από μιας ώρας περίπου
ελεύθερη ανάβαση - μονοπάτι δεν υπάρχει- παρακάμπτουμε τη σπηλιά. 
Ανηφορίζοντας μέσα από τη δυτική χαράδρα φτάνουμε στην κορυφή.
Η χαράδρα είναι γνωστή για το περίφημο αυτοφυές
"Τσάι των Βαρδουσίων".

Αξίζει εδώ να αναφέρουμε την εκπληκτική περιπέτεια που έζησαν οι φίλοι μας
όταν κάποια φορά αποφάσισαν να διανυκτερεύσουν στην κορυφή.
Το πρωινό κι' ενώ ακόμη δεν είχε καλοφέξει βγήκαν από τη σκηνή τους
και μέσα στην ομίχλη που τους τύλιγε, με τις ισοθερμικές στολές που φορούσαν,
φάνταζαν, μες στο φεγγαρόφωτο, με αστροναύτες που μόλις είχαν προσγειωθεί.
Ένας βοσκός που εκείνη την ώρα περνούσε έφυγε τρομοκρατημένος και άφωνος,
πιστεύοντας, όπως αργότερα εξομολογήθηκε, πως έβλεπε ξωτικά.
Ας μη ξεχνάμε πως εκεί δίπλα βρίσκεται το Νεραϊδάλωνο!.

Είναι απορίας άξιον που ακόμη και σήμερα στον αιώνα της Τεχνολογίας,
στην εποχή των συγκλονιστικών ανακαλύψεων,
στις συνειδήσεις των απλών ανθρώπων είναι ζωντανές
οι βουκολικές παραδόσεις
για τις Νεράιδες και τα ξωτικά. 
Είναι απορίας άξιον, είναι όμως γοητευτικό ! 

***

Ο Κάρκανος

wpeA.jpg (14756 bytes)

Στα σπλάχα του αιώνια παγωμένου Κάρκανου

Από το Νεραϊδάλωνο κινούμενοι προς τα βορειοανατολικά μετά από περίπου
500m συναντάμε το στόμιο του Κάρκανου. Το βάθος του είναι περίπου 10-12m και η πρόσβαση γίνεται
από μία μικρή οπή στα ανατολικά του στομίου.
Το σπήλαιο φωτίζεται από το στόμιο της οροφής. Στον αρκετά ευρύχωρο πυθμένα
έχει δημιουργηθεί αιώνιος όγκος από   παγωμένο χιόνι.
Ο Κάρκανος χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς ως καταψύκτης από τους βοσκούς της περιοχής.
Τον πάγο αποσπούσαν επίσης μέχρι πρόσφατα(1950) με τσεκούρια οι συγχωριανοί μας
και τον χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία ορισμένων ασθενειών
.
Σε μια τέτοια αποστολή, η Αναγνώσταινα (Σολ(ι)βανίνα), έφυγε με το σούρουπο
από το χωριό, ανέβασε το μουλάρι της κατάκορφα κι επέστρεψε με το χάραμα,
φέρνοντας το πολύτιμο φορτίο της για κάποιο συγχωριανό μας
που ήταν βαριά άρρωστος.
Τέτοιες πράξεις ηρωισμού, φιλαλληλίας και ανθρωπιάς
ήταν συνηθισμένα γεγονότα της καθημερινής ζωής σε κείνες τις όχι και τόσο
μακρινές από μας εποχές.
Ας μη ξεχνάμε πώς χτίζονταν τα σπίτια..., πώς ανοίγονταν οι δρόμοι
και τα αυλάκια για την άρδευση των χωραφιών, όπως και ένα
μεγάλο πλήθος συλλογικών προσπαθειών που ήταν αναγκαίες
στην ζωή της τοπικής κοινωνίας.
Και επειδή η "κυρά Σολ(ι)βανίνα" όπως τη φωνάζαμε, δεν ήταν η εξαίρεση
αλλά ο αντιπροσωπευτικός τύπος της γυναίκας του χωριού μας, ας συμπληρώσουμε ακόμη ότι
στα νιάτα της ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα και την αγέρωχη κορμοστασιά της
και το ξεκάθαρο μυαλό της τα διατήρησε αλώβητα από το χρόνο
μέχρι τα βαθιά της γεράματα. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα,
ήταν η σωστή της άρθρωση και ο θαυμαστός τρόπος που
χειριζόταν τη Δημοτική μας γλώσσα !.

Στις φωτογραφίες,   οι αγαπημένοι μας Αλέξης, Ελίνα και Βαγγέλης

Συνέχεια Επαγγέλματα Guestbook Home Θρύλοι

Back to Top